Thursday, April 7, 2011

ಪ್ರೀತಿ ಕುರುಡಾದರೂ ಪ್ರಿತಿಸುವವರು ಕುರುಡಾಗದಿರಲಿ

   ಅಗ್ರಹಾರದ ಶಾಮಣ್ಣನವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಮಾಡಬೇಕಂಬ ಅಸೆ ಇತ್ತು, ಮಗಳಿಗೆ SSLC ವರೆಗೂ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿದಿನ ಮಗಳನ್ನ ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುವುದು ಮತ್ತೆ ಕರೆತರುವುದು ಅವರದೇ ಕೆಲಸ. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ತಂದೊಡನೆ ಮುದ್ದಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಶಾಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುವುದು ಇವೆಲ್ಲ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಪಕ್ಕದ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕಾಯ್ತು, ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಗಳು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರ ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆ ಬರುವ ವರೆಗೂ ಅವಳದ್ದೇ ಚಿಂತೆ ಶಾಮಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅವರ ಹೆಂಡತಿಗೆ. ಆಗಾಗ ಕಾಲೇಜ್ ಬಳಿ ಹೋಗುತಿದ್ದರು ಒಂದೆರಡು ಸಲಿ ಅವರು ಹೋದಾಗ ಮಗಳು ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಮಗಳು ಮನೆಗೆ ಬಂದಮೇಲೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಮನೆಗೆ ಓದಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ ಎಂದಳು. ಆದರು ಶಾಮಣ್ಣ ನವರಿಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿ ಅನುಮಾನ ಮಗಳು ಎಲ್ಲಾದರೂ ತಪ್ಪು ದಾರಿ ತುಳಿಯುತಿರುವಳೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ, ಕಾಲೇಜ್ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ ತಾನೆ ಜೊತೆಯಲಿ ಹೋಗಿ ಬರಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನೋ ಯೋಚನೆ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಕಾಲೇಜ್ ಗೆ ಹೋದ ಶಾಮಣ್ಣ ನವರ  ಮಗಳು ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲ ಆಮೇಲೆ ತಿಳಿದ ವಿಷಯ ಅಂದ್ರೆ ಅವಳು ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿನ ಒಬ್ಬ ಆಟೋ ಡ್ರೈವರ್ ಜೊತೆ  ಓದಿ ಹೋಗಿದ್ದಳು ಹತ್ತಾರು ಎಕರೆ ಜಮೀನು ಅಸ್ತಿ ಪಾಸ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಇದ್ದ ಶಾಮಣ್ಣನವರಿಗೆ   ಮಗಳ ಮಾಡುವೆ ಮಾಡುವುದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಮಗಳು ವಿದ್ಯಾವಂತೆ ಅಗಲಿ ಎಂದು ಅಸೆ ಪಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಶಾಮಣ್ಣ ನವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರತಿಫಲ ಬಹಳ ವಿಷದನಿಯ. ಬಹಳ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬ ಊರಿನ ಜನ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನೆಂಟರು ಇಷ್ಟರ ಮಧ್ಯೆ ಸಹ ಅವಮಾನ ಪಡುವಂತಾಯಿತು ಇದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಹೀಗಾದಳಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಚಿಂತೆ ಶಾಮಣ್ಣನವರು ಬದುಕಿರೋವರೆಗೂ ಉಳಿಯಿತು   
    ಆದರೆ ಮಗಳು ಹೇಳುವುದೇ ಬೇರೆ ೧೭ ವರ್ಷ ಬೆಳೆಸಿದಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಇಡಿ ಜೀವನವನ್ನ ಯಾರೋ ಗೊತ್ತು ಗುರಿ ಇಲ್ಲದವನ ಜೊತೆ ಕಳೆಯಬೇಕಾ ಎಂದು, ಕನಸುಗಳ ನುಚ್ಚು  ನೂರು ಮಡಿದ ಮೇಲೆ ವಯಸೆಂಬ ಹುಚ್ಚು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೇರಿದಾಗ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಅಕ್ಕರೆ ನೆನಪಾದೀತು ತಾಯಿ ಒಂದೊಂದು ತುತ್ತು ಆನ್ನ ತಿನ್ನಿಸುವಾಗ ತನ್ನ ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ ಮಗಳಿಗೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತು ತಂದೆಯು ಗ್ರಾಮದ ಹಿರಿಯರ  ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನ ಪಟ್ಟಣದ ಕಾಲೇಜ್ ಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಿನಿ ಎಂದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ಬೀಗಿದ್ದರೆಂಬುದು ಇ ಹುಡಿಗಿಗೆನು ಗೊತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದಲ್ಲ ಒಂದೇ ಸಿಂಗಾರವಾದ ಹೊಸ ಆಟೋ ಮೇಲೆ ಇವಳ ಹೆಸರ radium cutting ಇದ್ದರೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಲೇಜ್ ಗೆ ಚಕ್ಕರ್ ಹೊಡೆದು ಅವನ ಜೊತೆ ಸಿನಿಮ ನೋಡಿದರೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಇವಳ ಹೆಸರ ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕಿಸಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದೊಡನೆ ತಾನು ಮಾಡುವ ಕಾಯಕವ ಬಿಟ್ಟು ಇವಳನ್ನು ಊರು ಸುತ್ತಿಸುತಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ. ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲದ ಇ ಮಾಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಡೆಗಣಿಸಿದಳು ಆದರೆ ಇ ಮಾಯೆ ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವು ಆಗಲು ಕೇವಲ ೪ ತಿಂಗಳು ಸಾಕಾಯಿತು ಆಟೋ ಸಂಪಾದನೆಯೆಲ್ಲ ಶೋಕಿ ಮಾಡಲು ಸಿನಿಮ ನೋಡಲು ಸಾಲದ್ದರಿಂದ ಅ ಹುಡುಗ ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಇದೆ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಒಡಕು ಉಂಟಾಗಿ  ಜಗಳ ಕದನ ನಡೆದು ತಾರಕಕ್ಕೆರಿ ಮತ್ತೆ ತಂದೆಯ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಳು ಆದರೆ ಅಡಿಕೆಗೆ ಹೋದ ಮನ ಆನೆ ಕೊಟ್ಟರು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಶಾಮಣ್ಣನವರು ಮಗಳು ಮನೆಗೆ ಮತ್ತೆ  ಬಂದರು  ಸಹ ಅವರು ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಮಗಳು ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಉರು ಮಾತನಾಡುವುದ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಮುದ್ದಿನ ಮಗಳಿಂದ  ನೋವನ್ನು ತಮ್ಮ ರೇಷ್ಮೆ ಶಲ್ಯದ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ಗಂಟು ಹಾಕಿಕೊಂಡರು ಶಾಮಣ್ಣ..
   ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವಿನಂತಿ ಎಂದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಯ್ಕೆ ಜೋಪಾನವಾಗಿರಲಿ. ಪ್ರೀತಿ ಕುರುಡು ಎಂಬ ಗೊಡ್ಡು logic ಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ಕಂಡಕಂಡವರನೆಲ್ಲ ಪ್ರಿತಿಸಬೇಡಿ ನಮ್ಮದು ಅಮೇರಿಕ ಅಲ್ಲ dating ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬೇಡ live in together   ಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯರಿಗಿಲ್ಲ flirt ಆದರು breakup ಮಾಡಿಕೊಂಡಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ನೋವು ತಿನ್ನುವ ಜನ ನಾವು ಸೊ ಪ್ಲೀಸ್ ಲವ್ ಅಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ಮುಂಚೆ ಹುಡುಗನ ಅಥವಾ ಹುಡುಗಿಯ ಪುರ್ವಪರದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿ ಕುಟುಂಬ ಸಮಾಜ ಎಲ್ಲರು ಒಪ್ಪುವಂತ ಹುಡುಗನ್ನ/ ಹುಡುಗಿಯ ಪ್ರೀತಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಯಾರದೋ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪಡೆದು ಕೊಳ್ಳುವಂತದ್ದಾಗಿರಬಾರದು  ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆರೆತು ಜೀವನ ಸಂತಸ ಮಯವಗಿರಬೇಕು ಅ ರೀತಿ ಪ್ರೀತಿಸಿ best of luck my dear friends :).  

                                                                                            ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಪವನ್ :-




Friday, March 25, 2011

ಗತಂ ಗತಂ

ನಮಮ್ಮನಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅಕ್ಕನ ನೆನಪಾಗಿ ನನ್ನ ಕೇಳಿದ್ರು ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗು ಅಂತ, ನನಗು ಮಾಡಕ್ ಏನು ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ elecronic ಸಿಟಿ ಕಡೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದೆ. ನಾನು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸುಮಾರು ೪ ವರ್ಷ ಗಳಾಗಿತ್ತು ಹೋಗಿ ಅವರ ಮನೆ ಸೇರಿದ ತಕ್ಷಣ ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಚೌ ಚೌ ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಗೆ ಹೇ ನಿನ್ನ 2nd year BA ದು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟಿದಿನಿ ಕಣೆ ಅಂದ ( ಹೆಚ್ಹು ಸಲಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಆದರು ಹೋಗೆ ಬಾರೆ ಎಂದೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ) ನಮಮ್ಮ ಯಾವುದೊ ಅದು ಅಂದ್ರು ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಣ್ಣ untouchable ಅಂತ ನೆನಪಿದ್ಯ ಅಂದ್ರು ಅಮ್ಮ ಹೌದು ಹೌದು ಇನ್ನು ಇತ್ತಿದ್ಯ good ಅಂದ್ರು ಅದಕ್ಕವ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಯಾರಿಗೂ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಡೋದಿಲ್ಲಪ ಅದನ್ನ ಯಾರಿಗದ್ರು ಕೊಟ್ರೆ ವಾಪಾಸ್ ಬರೋದೆ ಕಷ್ಟ ಅದಕ್ಕೆ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಜೋಡಿಸ್ತೀನಿ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಓದ್ತಾ ಇರ್ತೀನಿ ಅಂದ ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಕಣಗಾಲ್ ಶಂಕರ್ ನಾರಾಯಣ್ ( ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ರಂಗದ ಹೆಸರಾಂತ ನಿರ್ದೇಶಕ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ  ಕಣಗಾಲ್ ರವರ ಮೊದಲನೇ ತಮ್ಮ ) ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದರು " ಪುಸ್ತಕಂ ವನಿತಂ ವಿತ್ತಂ ಪರ ಹಸ್ತೇ ಗತಂ ಗತಂ " ಆಹಾ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಗರ್ಭಿತವಾಗಿದೆ ಈ ಮಾತು ಪುಸ್ತಕ ಅಗಲಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಲಿ ಹಣ ಅಗಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕೈಗೆ ಹೋದರೆ ಅದು ಹೋದಂತಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು ಅಕಸ್ಮಾತ್  ಮತ್ತೆ ಬಂದರು ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ , ಸರಿಯಾದ ಮಾತು ನನ್ನ ಜೆವನದಲ್ಲೇ ಅಂತ ಸಂಗತಿಗಳು ನಡೆದಿವೆ ನಾನು ೫ನೆ ತರಗತಿ ಓದೋವಾಗ ನನಗೆ ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಒಂದು ಜನರಲ್ knowledge  ಪುಸ್ತಕವನ್ನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮೇಸ್ಟ್ರು ನಾನು ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆ ಸೇರುವರೆಗೂ ಕೇಳಿದ್ರು ವಾಪಾಸ್ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ ಕೇಳಿದಾಗೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲೋ ಇಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ, ನನ್ನ ಮಗಳು ಸ್ಕೂಲ್ ಗೆ ತೊಗೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ, ನಮ್ಮಕ್ಕನ್ ಮಗ ಓದ್ತಾ ಇದಾನೆ, ಇವತ್ ತೆಗೆದು ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ TV ಹತ್ರ ಮರ್ತು ಬಂದಿದೀನಿ, ಹೀಗೆ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ಕಡೆಗೆ ನಂಗೆ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಕೇಳೋದು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ . ಇನ್ನು ಹಣದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ PUC ಅಲ್ಲಿ snooker ಆಡುವ ಹುಚ್ಚು ಆಗ JP ನಗರದ ಒಂದು snooker parlour ಅಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಡುತಿದ್ದೆವು ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರು account ಇಟ್ಟು ಅಡುತಿದ್ದರು ಅ parlour ಯಜಮಾನ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹವಾ ಇಟ್ಟಿರೋ ಮನುಷ್ಯ. PU ಫೈನಲ್ exam ಹಾಲ್ ಟಿಕೆಟ್ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಕುಷಿಯಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಬೋರ್ಡ್ ಆಡೋಣ ಅಂತ ಹೋದರೆ ಆ parlour owner ಎಲ್ಲಿ ಮಗ ಹಾಲ್ ಟಿಕೆಟ್ ತೋರ್ಸಿ ಅಂತ ಒಂದಿಬ್ಬರದು ತೊಗೊಂಡು ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ settle ಮಾಡಿ ನಂತರ ಹಾಲ್ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಸತಾಯಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗ್ರು ಎಷ್ಟು ಕೆಳ್ಕೊಂದ್ರು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಉಳಿಸಿದ್ದು ಪಳಿಸಿದ್ದು ಸುಮಾರು ಒಂದು ಸಾವಿರ ಇಟ್ಟು ಅದನ್ನ ಕೊಟ್ಟು ಬೇಗ ವಾಪಾಸ್ ಕೊಡಬೇಕು ಮಗ ಅಂದೆ ಸುಮಾರು 7 ವರ್ಷ ಆಯಿತು ಇನ್ನು ಹಣ ವಾಪಾಸ್ ಬಂದಿಲ್ಲ ಈಗ ಕೆಳಕ್ಕೂ ಆಗಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಹುಡುಗಿ ವಿಷಯ ನನಗೆ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹೇಳ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ ಮಗ ಸುಮ್ನೆ ಫ್ರೆಂಡ್ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟೆ ಪಟಯಿಸ್ಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟ ಅಂತ , ಅದಕ್ಕೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಗೆಳೆಯರೇ ಈ ಮೂರರ ಬಗ್ಗೆ ಜೋಪಾನ ಹುಷಾರಾಗಿ handle ಮಾಡಿ .......

ಎಳೆ ಹುಡುಗನ ಕನಸುಗಳು

ಜೀವನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅತೀ ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯಗಳು ಮನಸಿಗೆ ನಾಟಿಬಿಡುತ್ತವೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನ್ನ ನನ್ನ ಗಾಡಿ ಒರೆಸಲೆಂದು ಕರೆದೆ ಅವನ ಹೆಸರು ವಿಶ್ವನಾಥ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರು ಪಪ್ಪಳ ಎಂದು ಕರೀತಾರೆ. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರೋ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರೀ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ 3 ನೆ ತರಗತಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾನೆ ಓದಿನಲ್ಲೂ ಮುಂದು ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಮುಂದು ನ ಕರೆದ ತಕ್ಷಣ ಓಡಿ ಬಂದು ಏನು ಪವನಣ್ಣ ಕರೆದ್ರಲ್ಲ ಅಂದ, ಗಾಡಿ ಒರೆಸಿ ಕೊಡೊ ಪಪ್ಪಳ ಅಂದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅವರಮ್ಮಮ್ಗೆ ಅಮ್ಮೋ ನ ಪವನಣ್ಣ ವೀಟ್ ಕಿಟೆ ಇರಕ್ಕೆ ಅಂತ ಕಿರುಚಿದ( ಅವರ ಮಾತೃ ಭಾಷೆ ತಮಿಳು ) ನಾನು ಗಾಡಿ ವರೆಸೋ ಬಟ್ಟೆ ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟೆ ಹಾಗೆ ಒರೆಸುತ್ತಾ ಒರೆಸುತ್ತಾ ಪವನಣ್ಣ ನೀವು ಎಸ್ತನೆ ಕ್ಲಾಸು ಅಂದ, ನಾನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಣೋ ಪಪ್ಪಳ ಅಂದೆ, ಅಂದ್ರೆ 20 ನೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಅ ಅಂದ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ 16 ನೆ ಕ್ಲಾಸು ಅಂದೆ, ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಾನು ಇ ಥರ ಗಾಡಿ ತೊಗೋಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಇನ್ನು ೧೩ ಕ್ಲಾಸ್ ಓದಬೇಕು ಅಂದ. ಸ್ವಲ್ಪ ನಕ್ಕು ಹೌದು ಧೌದು ಎಂದೆ , ಹಗೆ ಗಾಡಿ ಒರೆಸುತ್ತಾ ಒರೆಸುತ್ತಾ ಪವನಣ್ಣ ನೆನ್ನೆ ನಾನು ಸೌತೆ ಕಾಯಿ ಮಾರಕ್ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಅಂದ , ಅವರ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸೌತೆ ಕಾಯಿ ಬೆಳೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲದೆ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಯಾವ ತೋಟದಲ್ಲೂ ಸೌತೆಕಾಯಿ ಬೆಳೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಇವನ ಹೇಗೆ ಮಾರಿಕೊಂಡು  ಅನ್ನೋ ಅನುಮಾನದಲ್ಲೇ ಲೋ ಪಪ್ಪಳ ಸೌತೆಕಾಯಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತೋ ಅಂದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅವ ಪವನಣ್ಣ ಆದ ಯಾರ್ದೋ ಮನೇಲಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಇಂದ ವಾಪಾಸ್ ಬರೋವಾಗ ಹಸುಕಾಕು ಅಂತ ಕೊಟ್ರು ನ ಮಾರಿಕೊಂಡು ಬಂದ್ ಬಿಟ್ಟೆ ಅಂದ ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಲೋ ಕೆಟ್ಟಿರೋ ಸೌತೆಕಾಯಿ ಯಾರದ್ರು ಮಾರ್ತರೇನೋ ಅಂದೆ ಅವನು ಇಲ್ಲ ಪವನಣೋ.ಚಂದಗಿತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಮಾರಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ ಅಂದ ಸರಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಸ್ ಬಂತು ಏನ್ ಮಾಡಿದೆ ಅಂದೆ ಅದಕ್ಕೆ ೨೦ ರುಪಾಯಿ ಬಂತು ನಮ್ಮಮ್ಮ ಪಾಪ ಓಲೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಇದ್ಲು ಅದಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನದ ವಾಲೆ ತಂದು ಕೊಟ್ಟೆ ಅಂದ ನನಗೆ ನಗು ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೆ ಲೋ ಪಪ್ಪಳ 20 ರೂಪಾಯಿಗೆ ಯಾರೋ ಚಿನ್ನದ ವೋಲೆ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಂದ್ರೆ ಅಯ್ಯೋ ಹೋಗ ಪವನಣ್ಣ ಅಷ್ಟೇ ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂದ , ಆಮೇಲೆ ಹಾಗೆ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ ಆದ್ರೆ ಆ ವಾಲೆನ ಐಶು ಕದ್ದುಕೊಂಡೋಗವಳೆ  ಕೇಳಿದ್ರೆ ನಂದೇ ಅಂತವ್ಲೇ ಪವನಣ್ಣ ಅಂದ, ಮತ್ತೆ ಈಗ ಏನೋ ಮಾಡ್ತ್ಯ ಅಂದೆ  ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಅಯ್ಯೋ ಹೋದ್ರೆ ಹೋಗ್ಲಿ ಶುಕ್ರವಾರ ಸಂತೆಗೆ ನಮ್ಮತ್ತೆ ಜೊತೆ carrot ಮಾರಕ್ ಹೋಗ್ತೀನಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಬಿಟ್ ತಕ್ಷಣ ಹೋಗಿ 3 hour ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿದ್ರೆ 20 ರುಪಾಯಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅ ಕಾಸಲ್ಲಿ ಸಂತೆಲೆ ಓಲೆ ತೆಕ್ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂದ wow  ಅವನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ವಾಲೆ ಕೊಡಿಸಬೇಕಂಬ ಅಸೆ ಅ ವಯಸಿಗೆ ತಾಯಿಯ ನೋವನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳೋ ಮನಸು ನೋಡಿ ನನಗೆ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆ ಆಯಿತು.ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಗಾಡಿ ಒರೆಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು ಒರೆಸೋ ಬಟ್ಟೆ ಒದೆರಿ ವಾಪಾಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗ್ತೀನಿ ಪವನಣ್ಣ ನಮ್ಮಪ್ಪನ ಜೊತೆ ನೀರ್ ಕಟ್ಟಕ್ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಅಂತ ನಿಂತ, ನಾನು ಜೆಬಿಗೆ   ಕೈ ಹಾಕಿದರೆ 3 ರು ಚಿಲ್ಲರೆ ಇತ್ತು ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಹುಂಡಿಗೆ ಹಕ್ಕೊಲೋ ಪಪ್ಪಳ ಅಂದೇ ಕುಷಿ ಕುಷಿಯಾಗಿ ಮನೆ ಕಡೆ ಓಡಿದ,.....

Tuesday, March 15, 2011

ಇಲ್ಲ ಅಭ್ಯಂತರ ಕೇಳಲು ಪ್ರೀತಿ ಬೈಗುಳ

ಇಲ್ಲ ಅಭ್ಯಂತರ ಕೇಳಲು ಪ್ರೀತಿ ಬೈಗುಳ 
ಇಲ್ಲ ನನಗಾತುರ ಕೇಳಲು ಎದೆಯ ತಳಮಳ
ಕಾಯುವೆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ
ಜನುಮದ ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆವರೆಗೂ 
ಹಾಕೆನು ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲ ತೆರೆದಿದೆ ನಿನಗಾಗಿ 

 ||ಇಲ್ಲ ಅಭ್ಯಂತರ ಕೇಳಲು ಪ್ರೀತಿ ಬೈಗುಳ||

ಸಮಯದ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತಿರಲು
ಕತ್ತಲೆ ಲೋಕವೆಲ್ಲ ನಿ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇರಲು 
ಮಾತಿಗೆ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲ ಮೌನದ ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲ 
ಬದುಕಲಿ ನೀನೆ ಎಲ್ಲ ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಏನು ಇಲ್ಲ

 ||ಇಲ್ಲ ಅಭ್ಯಂತರ ಕೇಳಲು ಪ್ರೀತಿ ಬೈಗುಳ||

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯು ಮಂಕಾಗಿದೆ ನಿನ್ನದೇ ಚೆಲುವಲಿ
ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಮರೆತೋಗಿದೆ ನಿನ್ನದೇ ನೆನಪಲಿ 
ಸಹನೆಗೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಸಂಶಯ ಇನ್ನು ಬೇಕಿಲ್ಲ 
ಸಂತಸ ಬದುಕು ಎಲ್ಲ ನಾನಾಗುವೆ ನಿನ್ನ ನಲ್ಲ 

 ||ಇಲ್ಲ ಅಭ್ಯಂತರ ಕೇಳಲು ಪ್ರೀತಿ ಬೈಗುಳ||

Thursday, March 10, 2011

ನೀನೆ ನನ್ನ ಜೀವ ನೀನೆ ನನ್ನ ಭಾವ

ನೀನೆ ನನ್ನ ಜೀವ ನೀನೆ ನನ್ನ ಭಾವ 
ಪ್ರೇಮ ಸಿಂಚನ ನೀನೇನೆ 
ಬಾವ ಮಂಥನ ನಿನದೇನೆ 
ಉಸಿರು ನೀಡಿ ಮತ್ತೆ ಉಸಿರು ತೆಗೆಯುವ 
ಖೂನಿ ಕೋರಳು ನೀನೇನೆ 

ಪ್ರೀತಿ ಕಲಿಸುವಳು ನೀನೇನೆ 
ಹೃದಯ ಕದ್ದವಳು ನೀನೇನೆ 
ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುತ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಲ್ಲುವ 
ಸಂಚು ಹೂಡುವಳು ನೀನೇನೆ 

|| ನೀನೆ ನನ್ನ ಜೀವ ||

ಸುಂದರ ಸುಂದರ ಭಾವನೆ ಮುಡಿಸಿ ಮರೆಯಾದವಳು ನೀನೇನೆ
ಕಣ್ಣ ಸೈಗೆಯಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಕರೆ ಮಡಿ ಕಾಣೆಯಾದವಳು ನೀನೇನೆ 
ಪ್ರೀತಿ ಸಿಹಿಯನು ಉನಿಸುತಿದ್ದಾಗ ನಾಯಕಿ ಕೂಡ ನೀನೇನೆ 
ಕಣ್ಣು ಕಾಣದ ಕುರುಡು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಖಳ ನಾಯಕಿಯೂ ನೀನೇನೆ 

||ನೀನೆ ನನ್ನ ಜೀವ|| 

ಮುದ್ದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮನಸು ಕದ್ದವಳು ಮೋಹಕ ರಾಶಿಯು ನೀನೇನೆ 
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಉಸಿರಾಗಿರುವಳು ಮನಸು ಕೊಟ್ಟವಳು ನೀನೇನೆ 
ಮನಸು ನೀಡಿ ಮತ್ತೆ ಮನಸ ಕಸಿಯುವ ಮೋಸಗಾತಿಯೂ ನೀನೇನೆ 
ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆಯುವ ಪ್ರೇಮ ರಕ್ಕಸಿ ನೀನೇನೆ 

||ನೀನೆ ನನ್ನ ಜೀವ||

Sunday, January 16, 2011

ನೀನವಳೇನ

ನೀನವಳೇನ ನೀನವಳೇನ ನನ್ನ ಹೃದಯಾನ ಕದ್ದವಳೇನ
ನನ್ನ ದಿನಚರಿಯ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ನಿನೇನ
ನಿನಗಂತ ಇಡುವೆ ಸಮಯಾನ
ಮರೆಯುವೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಾನ
ಬದುಕೆಂಬ ಚಕ್ರದ ಪಯಣಾನ
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸವೆಸಲು ಕಾತುರನಾ
ಪ್ರತಿ ಪ್ರತಿ ಘಳಿಗೆ ನನ್ನೊಳಗೊಳಗೆ ಕಲರವ ನಿನದೇನ

                                                  ಪವನ್ :-

Saturday, January 8, 2011

ಮಾಸದ ನೆನಪುಗಳು

    ಜೇವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲೊವಂದು ಸರಿ ಬಹಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ತಿವಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಲೋಕಲ್ ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡೋವಾಗ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಒಬ್ಬರಲ್ಲ ಒಬ್ಬರು ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಕಳೆದುಕೊಳ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ ನನ್ ಸ್ನೇಹಿತ ಒಬ್ಬ ಹೇಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕಳಕೊಂಡು ಕಳ್ಳನ್ನ ಹಿಡಿಯೋಕೆ ಹೋಗಿ ಅವರ ಹತ್ರ ಒದೆ ತಿಂದು ಬಂದಿರೋದು ಆಗಿದೆ ಆ ಮೊಬೈಲ್ ನ ನೆನಪು ಅವನನ್ನ 15 ದಿನ ಕಾಡಿರ್ಬೋದು ಆ ಒದೆ ತಿಂದ ನೋವು 2 ತಿಂಗಳು ಕಾಡಿರಬಹುದು ಆದ್ರೆ ಅ ಮೊಬೈಲ್ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತನಗಿಷ್ಟ ಅದವರನ್ನ ಕಳೆದು ಕೊಂಡರೆ ಎಷ್ಟು ಕಾಡುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ?? ನನ್ನ ಈ ಬರಹದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅರಿತಿ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಾಸದ ಅಂತಹ ಒಂದು ನೆನಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿತಿದಿನಿ
    ನಾನು ಪಿ ಯು ಸಿ ಓದ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಆಗ, ನಮ್ಮೂರಿಂದ  ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾಲೇಜ್ ಗೆ 1 ಘಂಟೆ ಪ್ರಯಾಣ,  ನಮ್ಮೂರಿಂದ ತುಂಬಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು  ಬರ್ತಾ ಇದ್ರು ಎಲ್ರು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಮಜಾ ಮಾಡ್ಕೊತ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ರೇಗಿಸ್ತ ತುಂಬಾ ಖುಶಿಯಾಗಿ ಟ್ರಾವೆಲ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ , ನಮ್ batch ನಲ್ಲೆ ಆನಂದ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ನಮ್ಮುರೋನೆ ಎಲ್ಲರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೀದಿ ಅಂತ ಕರಿತ ಇದ್ವಿ . ಅವನು ಒಂತರ ವಿಚಿತ್ರ ಹುಡುಗ 100 ರು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ರೆ 1000 ಅಂತಿದ್ದ 25 ಕೆ 15 ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬಂದಿದ್ರೆ 23 ಅಥವಾ 24 ಅಂತಿದ್ದ.  ತುಂಬಾ ಹೇಳ್ಕೊಳೋ ಸ್ವಭಾವದ ಹುಡುಗ ಆದ್ರೆ ಅವ್ನು ಯಾವತ್ತು ಒಬ್ರನ್ನ ನೋಯಿಸ್ಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂದಿರಲ್ಲ ನೋಯಿಸ್ತನು ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ನಾವೇ ಎಲ್ಲ ಸೇರ್ಕೊಂಡು ಅವನ್ನ ಅವನ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳೊ ಸ್ವಾಭಾವಗಳನ್ನ ತೊಗೊಂಡು ರೆಗಿಸ್ತ ಇದ್ವಿ ಇವನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೀದಿ ಅಂತ ಕರಿತ ಇದ್ವಿ .. 
       ನಮ್ಮದು ಒಂದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಟೀಂ ಇತ್ತು, ನಾವೆಲ್ಲ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಡ್ತ ಇದ್ವಿ  ಅದ್ರಲ್ಲಿ ದೀದಿನೆ ನಮ್ಮ ಟೀಂ captain  ಇವನು ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಟೀಂ ನ ನಾಯಕ ಆದ್ರೆ ಬೌಲಿಂಗ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಇವನಿಗೆ ಬರ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ batting ಆಡಕ್ಕೆ ಇವನಿಗೆ ಬಿಡ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಸೊ last batting fix , ಒಟ್ಟಾರೆ ಇವನು ಟೀಂ ಅಲ್ಲಿ ಇರ್ತ ಇದ್ದ ಅದೂ captain ಆಗಿ ಆದ್ರೆ fielding ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ವಿಭಾಗದಲ್ಲೂ ಇವನ contribution ಅಷ್ಟು ಇರ್ತ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಆದ್ರೆ ಯಾವತ್ತು ಅವನನ್ನ ಡ್ರಾಪ್ ಕೂಡ ಮಾಡ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತುಂಬಾ important  ವಿಷಯ ಅಂದ್ರೆ ಇವನೇ ಯಾವಾಗಲು ಅಂಪೈರ್ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ದು ಹುಡುಗ್ರುಗೆ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಆಗದೆ ಇವನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸ್ತ ಇದ್ರು ...
     ಅಂತು ಇಂತೂ ಆನಂದ degree ಮುಗ್ಸಿ ಆಯಿತು ಅದ್ರು ಅವನ childish nature ಹಾಗೇ ಇತ್ತು, ನಮಗೆ ಅವನ ಆ nature ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಕೂಡ ಆಗಿತ್ತು , ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿತ್ತು ಅದ್ರು ಅವಾಗಾವಾಗ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಮ್ಯಾಚ್ ಅಡ್ತ ಇದ್ವಿ .ವೀಕೆಂಡ್ಸ್ ಅಲ್ ಮಾತ್ರ. ಹೀಗೆ ಇರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಒಂದಿನ ನಾನು ನನ್ನ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ exam ಗೆ ಓದ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಫ್ರೆಂಡ್ ಮನೆಗೆ combind study ಮಾಡಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಆನಂದ ಸಿಕ್ಕಿ ಹೇ ಶಾಸು(ನನ್ನ ನಮ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಹಾಗೇ ಕರಿಯೋದು ) ಬಾ ಮಗ tea ಕುಡಿ ಅಂದ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರ್ತಾ ಇದೀನಿ ಮಗ interviw ಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀನಿ ಅಂದ ನಾನು ಅವನಿಗೆ wish ಮಾಡಿ  ಟೀ ಕುಡಿದು ಸಂಜೆ ಸಿಕ್ತೀನಿ, ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೇಲೆ ಪಾರ್ಟಿ ಕೊಡಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹೊರಟಿದ್ದೆ ಸಂಜೆ ನಾನು ಓದ್ತಾ ಕುತಿರೋವಾಗ ಒಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಬಂತು didi is no more he left us due to an accident near electronic city ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಶಾಕ್ ಹೊಡೆದಂತಾಗಿ ತಕ್ಷಣ ಅವ್ರ ಮನೆ ಬಳಿ ಹೋದೆ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ಚಿರನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ್ದ ದೀದಿ.. ನಮ್ ಸ್ನೇಹಿತರ ಗುಂಪೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು ಸಂಜೆ  interviw ಅಲ್ಲಿ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ಊರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ದೀದಿ ಯಾರೋ ಅವನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಏನೋ ತರಬೇಕು ಅಂತ ಇವನ್ನ ಕರೆದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಜೊತೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತೆ ಹೋಗುವಾಗ ದೀದಿ ಗೆ ವಾಪಾಸ್ ಮನೆಗೆ ಬರೋ ಯೋಚನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ  ಆದರೆ ಅವನ ಜಂಭ ಅವನ ದರ್ಪ ಇವೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಹ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಮಾಸದ ನೆನಪಾಗಿ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಜಾಗವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ

                                                            ಗೆಳೆತನವೆ ಸಿರಿತನ  ಪವನ್ :-